صنایع غذایی
نان‌ آوران

نان‌آوران
پرچم‌دار صنعت نان ایران در عرصه بین‌الملل

نویسنده: مهندس محمدرضا منصوریان

جنگ با تمام خسارت‌های مالی و جانی زیادی که بر پیکره کشور وارد کرد اما آزمون بزرگی برای شناسایی مردان روزهای سخت به حساب می‌آمد.
یکی از این افراد که کلامش مردمداریست و عملش صدق گفتار را تایید می‌کند «مهندس علیرضا مروت‌پور»، مدیر عامل گروه صنعتی نان‌آوران است. 
او و پسرعمویش نانوا زادگانی هستند که در زمان جنگ به‌واسطه احساس نیاز به نان لواش خشک بسته‌بندی شده مجوز تولید نان لواش خشک به‌صورت انبوه را از وزارت صنایع دریافت و ماشین‌های موردنیاز را به کشور سوئد سفارش دادند.
با پایان یافتن جنگ تحمیلی و با توجه به سرمایه‌گذاری انجام شده و عدم نیاز کشور به آن نوع نان که به زمان بحران اختصاص داشت، کار تولید نان لواش‌خشک، متوقف و درپی اجرای طرح تولید نان‌های حجیم و نیمه‌حجیم و مسطح انبوه در کارخانه‌های نیمه‌اتوماتیک (پنج تنی) مصوب شده در هیئت دولت پیگیر اجرای این مصوبه شدیم.
مهندس علیرضا مروت‌پور، مدیرعامل مبتکر شرکت نان‌آوران، در گفت‌وگویی صمیمانه با نشریه، به چالش‌ها و راهکارهای پیشرفت صنعت نان در ایران اشاره کرد که در ادامه از نظر می‌گذرد.

مهجور ماندن بحث نان در میان دولت‌ها

نان در کشور ما قوت لایموت مردم است و اختلال در عرضه آن، دولت‌ها را با چالش‌های سیاسی، اقتصاد و اجتماعی مواجه می‌کند، ناخودآگاه تغییر و رقابت در آن صورت نمی‌گیرد. بر اساس مصوبه سال 74-75 بالغ بر 200 مجوز برای فعالیت در حوزه نان در کشور با ظرفیتی حدود پنج تن در روز صادر شد که از آن تعداد امروز 3 یا 4 واحد در حال فعالیت می‌باشند.
غیرفعال بودن بیشتر این واحدها مربوط به عدم تعهد دولت وقت و دولت‌های بعد از آن است چرا که دولت در مصوبه‌ای موظف شده بود تا زمانی که فرهنگ استفاده از این نوع نان‌ها، رونق نیافته تولیدات این واحد‌ها با حکم دولت به سازمان‌ها، ارگان‌ها، نهاد‌ها، بیمارستان‌ها، نیروهای مسلح، زندان‌ها، مراکز درمانی و ...‌‌‌‌‌‌‌ برای حمایت از تولید فروخته شود؛ تا به مرور زمان فرهنگ استفاده از این محصولات بهداشتی، ارزان‌قیمت و با ضایعات کمتر مورد استفاده عموم قرار گیرد. همچنین مصوبه شده بود بهای تمام هزینه‌های انرژی مصرفی، بیمه و مالیات این واحدها مطابق با واحدهای سنتی محاسبه شود که این تعهد تا این ساعت برای همان سه چهار واحد فعال هم، عملی نشد. این طرح برای عرضه نان سالم و پایین آوردن قیمت در هیئت دولت وقت تصویب شد. در آن زمان حدود 70درصد قیمت تمام شده یک قرص نان سنتی مربوط به دستمزد آن بود اما تولید نان به روش صنعتی و انبوه موجب می‌شود نان به‌صورت بهداشتی، با ارزش غذایی بالا، با ضایعات کمتر و قیمت پائین‌تر به‌دست مصرف‌کننده برسد. که اگر این طرح با حمایت دولت مواجه می‌شد شاید امروز بخش بزرگی از مشکلات نان کشور حل شده بود.
با تمام کم‌مهری‌ها و بدعهدی‌های نهادها، سازمان‌ها و بعضی از مسئولین بی‌مسئولیت که منجر به تعطیل شدن تعداد زیادی از واحدهای تولید نان به روش صنعتی شد؛ بنیان‌گذاران نان‌آوران با داشتن تجربه‌ای بیش از یک قرن، در میدان ماندند و با تلاش خود، این حرفه خانوادگی را زنده نگه داشتند. باور و اعتقاد ما به این شغل شریف به‌قدری بوده و هست که امروز فرزندانمان، که نسل چهارم نانوا هستند، با داشتن تحصیلات عالیه در کنار ما در مجموعه فعالیت می‌نمایند.
گروه صنعتی نان‌آوران در حال‌حاضر با داشتن چهار کارخانه تولیدی و پنج شرکت، افتخار دارد که با بیش از 1200 نفر از جوانان ایران در تولید به‌صورت مستقیم در کشور همکاری می‌کند که در بین این شرکت‌ها، «شرکت دانش‌بنیان پارسیان آنزیم ایرانیان» و «نان‌سازه» با مشخصاتی که در ذیل آمده است کارهای متفاوتی در عرصه نان انجام می‌دهند.
شرکت پارسیان آنزیم ایرانیان تنها شرکت دانش بنیان در غلات می‌باشد که با دسترسی به تکنولوژی تولید خمیر ترش لاکتیکی و سبوس تخمیری، ایران را در زمره ده کشور برتر دنیا در رابطه با تولید ساور پلاس قرار داده است. شرکت ماشین‌سازی (نان سازه) یکی دیگر از شرکت‌های زیرمجموعه نان‌آوران است که کار ساخت ماشین‌های تخصصی که در کشور ساخته نمی‌شود را به‌عهده دارد.

پیشنهاد مروت‌پور به دولت

اگر دولت به‌جای تصدی‌گری، نقش ناظر را داشته باشد و در جهت بالا بردن فرهنگ مصرف نان‌های حجیم و نیمه‌حجیم و ترویج آن‌ها سرمایه‌گذاری کند، شاید پنج دهه زمان می‌برد تا با تبلیغ بتوان حدود 50 درصد مردم به سمت مصرف این‌گونه نان‌ها رو آورند.
اگر قیمت نان آزاد شود که چه بسا قیمت نان کمتر از قیمت فعلی نیز بشود. نباید فراموش کرد هیچگاه دولت‌ها هزینه‌هایی که درارتباط با دور ریز نان، ضایعات و هزینه‌های درمان به‌علت استفاده از نان‌های غیرماکول پرداخت می‌کنند را محاسبه نکرده‌ است.
فراموش نکنیم که بهترین کیفیت و بهترین قیمت در بازار رقابت حاصل خواهد شد. تازمانی که دولت خود قیمت آرد و محصول حاصل از آن را تعیین می‌کند، تمام تولیدکنندگان بدون درنظرگرفتن کمیت و کیفیت به‌دنبال ایجاد حدفاصل قیمت تمام‌شده و قیمت فروش خواهند بود تا معیشت خود را تامین کنند. 

نشریه دام و کشت و صنعت - شماره ۲۱۹ - سال ۱۳۹۷
 

مدیر سایت
info@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow