صنعت دام و طیور و آبزیان
یک «جو» از هزاران

یک «جو» از هزاران

جو را به دامدار 1700 تومان می فروشند اما به وی فاکتور 1350 تومانی می دهند 

صنعت دامپروری و دامپروران از هزاران مشکل بزرگ و کوچک رنج می‌برند. به راستی که باید گفت دامپروران در این شرایط بد و در این وانفسای مشکلات با مجاهدت و از خودگذشتگی به کار تولید می‌پردازند و بخش مهمی از نیاز غذایی و پروتئینی جامعه را تولید می‌کنند. وقتی که صحبت از هزاران مشکل می‌شود، کسانی که حتی از دور هم دستی بر آتش این مشکلات دارند خوب می‌فهمند که این سخن، سخن گزاف و بیهوده‌ای نیست.
یه یک مثال از هزاران مشکل این تولیدکنندگان مظلوم واقع‌شده اشاره می‌کنم؛
جو، یکی از نهاده‌های مورد نیاز صنعت دامپروری است که هم برای دام سبک و هم برای دام سنگین در جیره غذایی قرار می‌گیرد و حتی در کسب وکارهای دیگر تولیدی مانند سایر دام‌ها و شیلات هم مورد استفاده می‌باشد.
جو از اقلامی است که قیمت فروش آن را در بازار دولت تعیین کرده است و این قیمت برای فروش به دامدار و تولیدکننده 1350 تومان اعلام شده است. یعنی وقتی که دولت برای محصولاتی مانند گوشت، لبنیات و ... در بازار قیمت تعیین می‌کند، این مسئله را در نظر می‌گیرد که تولیدکننده جو را با قیمت 1350 تومان خریداری کرده است و بعد هزینه تمام شده او را محاسبه و روی محصول خروجی دامداری قیمت‌گذاری می‌کند. 
اما نکته تأسف‌آور اینجاست که دامدار و تولیدکننده مورد ستم واقع‌شده هیچ‌گاه نمی‌تواند جو را با قیمت 1350 تومان بخرد و چون برای ادامه کار تولید به این نهاده نیاز دارد، مجبور است که از بازار آزاد و با قیمت بالاتر یعنی چیزی در حدود 1750 تا 1800 تومان آن را خریداری و به مصرف خوراک دام برساند. تأسف‌انگیزتر اینکه دامدار وقتی که از فروشنده فاکتور طلب کند، فروشنده به او همان فاکتور 1350 تومان می‌دهد. یعنی جو را 350 تا 400 تومان گران‌تر می‌فروشد اما همان فاکتور 1350 تومان صادر می‌کند.
این مثالی که در مورد جو گفته شد فقط یکی از مشکلات دامدار می‌باشد و با هزاران مورد دیگر از این دست، درگیر است و دست و پنجه نرم می‌کند. این فقط یک نمونه بود تا تو خود حدیث مفصل بخوانی از این مجمل.
حال سؤال اینجاست که چه کسی باید پیگیر این مشکلات باشد تا این‌گونه فروشندگان در روز روشن این همه ستم بر جان دامدار و تولیدکننده روا ندارند؟! جای نهادهای نظارتی در این شرایط کجاست؟! دولت و این همه دفتر و دستک، فقط برای این است که وقتی دامدار تولیدش را انجام داد، برای محصول خروجی او قیمت تعیین کنند و او را اجبار کنند که با این قیمت محصولش را بفروشد؛ که همیشه زیر قیمت تمام شده تولید است؟! یا نه، باید مسیر قبل از تولید را هم به شکل درستی مدیریت نمایند و هوای دامدار را هم داشته باشند؟!
 

ماهنامه دام و کشت و صنعت پنجره ای به آگاهی و دانش

عبدالحسین کاظمی
kazemi@iranagrimagazine.com

به این مطلب امتیاز دهید:

کارشناسان ما در مورد مشکلات تولید محصولات، که نمی‌توانید برای آن جوابی پیدا کنید؛ می‌توانند به شما کمک کنند

info@iranAgriMagazine.com
arrow