به گزارش عصر یکشنبه خبرگزاری تسنیم دفتر جزایر خلیج فارس، در جنوب کشور فصلها فقط با تقویم عوض نمیشوند بلکه با بوها رنگها و صداها شناخته میشوند. یکی از نشانههای روشن رسیدن روزهای گرم بهار در هرمزگان عطری است که آرام و بیادعا در کوچهها میپیچد؛ بوی انبه کال. عطری که خبر از جنبوجوش خانهها میدهد و از آغاز فصلی میگوید که زنان جنوبی نقش اصلی آن هستند.
انبه کال هنوز به شیرینی نرسیده اما درست در همین نارسبودن است که جایگاه خود را در فرهنگ جنوب پیدا میکند. این میوه سبز و سفت به دست بانوان هرمزگان معنای تازهای میگیرد و به ترشیهایی تبدیل میشود که فقط خوراکی نیستند بلکه حامل خاطره و سلیقهاند.
هر شیشه ترشی حاصل شناخت دقیق فصل ادویه و صبر است؛ مهارتی که از مادر به دختر منتقل شده و هنوز زنده مانده است.
در بندرلنگه بندرعباس میناب و روستاهای اطراف این روزها خانهها چهرهای دیگر دارند. حیاطها پر از انبههای خردشده است و صدای گفتوگو و خنده در فضا میپیچد.کار تقسیم میشود و زمان معنا پیدا میکند. این همراهی فقط برای آمادهکردن یک محصول نیست بلکه فرصتی برای کنار هم بودن گفتن و شنیدن است. ترشی انبه در این فضا متولد میشود؛ جایی میان کار و صمیمیت.
اقتصاد کوچک اما ریشهدار
برای بسیاری از زنان هرمزگان گذاشتن ترشی انبه تنها یادگار یک رسم قدیمی نیست بلکه بخشی از معیشت خانواده است. فروش شیشههای ترشی به شهرهای دیگر نشان میدهد که ذائقه محلی میتواند بازار خود را پیدا کند.این درآمد هرچند بزرگ نیست اما ارزشمند است چون بر پایه توانمندی خانگی و بدون فاصله گرفتن از خانه و خانواده شکل میگیرد.
هیچ دو ترشی انبهای شبیه هم نیست. هر خانواده دستور خاص خود را دارد و همین تفاوتهاست که این خوراک ساده را ماندگار کرده است.انتخاب ادویه میزان تندی یا حتی زمان آمادهسازی بخشی از هویت سازنده آن است. کسی که شیشهای ترشی انبه جنوب را میخرد در واقع طعم یک خانه و سلیقه یک زن جنوبی را با خود میبرد.
ترشی انبه کال در جنوب فقط برای چاشنی غذا نیست. نشانهای از خلاقیت سازگاری با فصل و استفاده درست از داشتههاست.زنان هرمزگان نشان دادهاند که میتوان از دل گرما و سادگی محصولی ساخت که هم فرهنگ را زنده نگه دارد و هم چراغ خانهای را روشنتر کند.
شاید به همین دلیل است که هر شیشه ترشی انبه فقط مزه ترش و تند ندارد بلکه بوی جنوب و حس زندگی را با خود حمل میکند.
انتهای پیام/7558
نظرات کاربران