به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، استان همدان در سالهای اخیر با ظهور ورزشکاران توانمند در عرصههای بینالمللی، نام خود را بیش از پیش بر سر زبانها انداخته است. در میان این افتخارات، نام حمید اسلامی، قهرمان نابینای دوومیدانی کشور و دارنده 14 مدال آسیایی و جهانی است، بیش از پیش برجسته است.
او که در پارالمپیکها و پاراآسیاییها موفق به کسب مدالهای رنگارنگ، از جمله طلا در جاکارتای 2018 شده، رویکردی منحصربهفرد در قبال افتخارات ورزشی خود دارد، تقدیم آنها به نمادهای جبهه مقاومت، شهدای راه وطن و مدافعان حریم امنیت. این مصاحبه با هدف واکاوی چرایی این رویکرد، انگیزه پشت این اقدامات و تحلیل او از شرایط منطقهای، جنگ تحمیلی جبهه رژیم صهیونی-آمریکایی علیه میهن عزیزمان و جایگاه ورزشکاران در این میان انجام شده است.
ورزشکارانی چون حمید اسلامی با وجود محدودیتهای جسمانی، توانستهاند با ارادهای پولادین قلههای افتخار را فتح کنند و این خود الهامبخش بسیاری از جوانان و نوجوانان کشور است. اما آنچه مصاحبه با اسلامی را متمایز میکند، فراتر از کسب مدالهای جهانی است؛ او معتقد است مدالهایش تنها متعلق به خودش نیست، بلکه بخشی از سرمایه معنوی و نمادین است که باید در مسیر تقویت روحیه ملی و حمایت از ارزشهای انقلاب اسلامی به کار گرفته شود.
خبرنگار تسنیم در این گفتوگوی تفصیلی، ابعاد این رویکرد را از زبان خود قهرمان مورد بررسی قرار داده است.
تسنیم: چرا ورزشکاران مانند شما ترجیح میدهید مدالهای خود را به نمادهای مقاومت و شهدای مدافع کشور تقدیم کنید و این رویکرد چه تأثیری بر جامعه و روحیه مردم دارد؟
من همیشه احساس غرور ملی داشتم و دارم. وقتی در میادین جهانی و آسیایی روی سکو میرویم و پرچم کشورمان بالا میرود، آن لحظه به وضوح میبینیم که چقدر پشت این پرچم خون شهدا، زحمات رزمندگان و تلاش مردم است. برای همین فکر کردم قهرمانی فقط به گردنآویز طلا و نقره نیست؛ قهرمانی یعنی بتوانی از این موقعیت برای تقویت روحیه مردم و رزمندگان استفاده کنی. وقتی مدالی را به یک فرمانده، به شهدای مدرسه یا به نیروهای مسلح تقدیم میکنم، میخواهم به دشمنها بفهمانم که ملت پشت انقلابشان هستند، پشت فرماندهانشان هستند. این کارها برای رزمندگان هم پیام دارد که بدانند ما ورزشکاران هم کنارشان هستیم و آنها را تنها نمیگذاریم.
تسنیم: بارها گفتهاید مدالهایتان را به افراد و مجموعههای مختلف تقدیم کردهاید. این روند از کجا شروع شد و چه کسانی مدالهای شما را دریافت کردهاند؟
این موضوع از همان سالهای اول قهرمانی برایم جدی شد. بعد از اینکه در مسابقات پارآسیایی به مقام قهرمانی رسیدم، احساس کردم باید دین خودم را نسبت به کسانی که برای این کشور زحمت کشیدهاند ادا کنم. مقام قهرمانی پارآسیایی را تقدیم حضرت آقای شهید رهبرمون آقای خامنه ایکردم؛ این تعبیر من از جایگاه رهبری در جبهه مقاومت بود.
مدال جهانی 2017 را هم تقدیم سردار سلیمانی کردم، به خاطر نقش ایشان در دفاع از کشورها و مردم منطقه. در مسابقات جهانی2013 که در دو ماده دویدم و دو مدال گرفتم، تصمیم گرفتم یکی از مدالها را تقدیم شهدای مدرسه «شجره طیبه میناب» کنم و دیگری را به نیروهای مسلح و آقای دکتر قالیباف، رئیس مجلس، تقدیم کنم. برای من این تقدیمها فقط یک حرکت نمادین نیست، بلکه پیامی است که میخواهم به مردم و رزمندگان بدهم که ما ورزشکاران هم کنارشان هستیم.
تسنیم: در صحبتهایتان به تقدیم یکی از مدالها به یک خبرنگار میدانی جنگ هم اشاره کردید. ماجرا چه بود؟
بله؛ یکی از مدالهای مهمم را تقدیم سرکار خانم امامی، گزارشگر شجاع میدان جنگ کردم. ایشان در شرایط بسیار سخت و زیر تهدید، از نزدیک واقعیتها را منتقل میکنند و این کار شجاعت زیادی میخواهد. وقتی مدال خودم را به خانم امامی تقدیم کردم، تا سه ساعت گوشی من پشت سر هم زنگ میخورد. خیلیها باورشان نمیشد که یک ورزشکار مدالش را به یک خبرنگار تقدیم کند. همه تماس میگرفتند و تبریک میگفتند. برای من این تقدیم، قدردانی از همه خبرنگارانی بود که در خط مقدم اطلاعرسانی هستند و شاید خیلی وقتها دیده نمیشوند.
تسنیم: به نظر شما ورزشکاران در چنین شرایطی چه نقشی میتوانند در تقویت روحیه مردم و نیروهای میدان داشته باشند؟
ورزشکاران همیشه روی جامعه اثر میگذارند؛ چه در داخل کشور، چه در سطح بینالمللی. وقتی یک ورزشکار با وجود سختیها و محدودیتها تمرین میکند، روی سکو میرود و پرچم کشورش را بالا میبرد، این تصویر برای مردم امیدبخش است. در شرایط جنگ هم همینطور است. ما میتوانیم با رفتار، موضعگیری، کمک به آسیبدیدگان و حتی با یک کلمه، روحیه مردم و رزمندگان را بالا ببریم.
من خودم اگر شرایط جسمیام اجازه میداد و نابینا نبودم، دوست داشتم بروم در کمیته هلالاحمر و از نزدیک به مردم آسیبدیده کمک کنم. الان هم هر کاری از دستم برمیآید انجام میدهم؛ از جمله همین اهدای مدالها، حرف زدن با مردم و تشویق ورزشکاران دیگر به حضور در کنار مردم.
تسنیم: در صحبتهایتان از برخی سلبریتیها و چهرههای شناختهشده که سکوت میکنند انتقاد کردهاید. منظورتان چیست؟
متأسفانه بعضی از سلبریتیها یا چهرههای معروف ما در شرایط حساس، ترجیح میدهند سکوت کنند. بعضیها میترسند اگر حرفی بزنند، مثلاً گرینکارتشان باطل شود یا منافعشان در خارج از کشور به خطر بیفتد. من میخواهم به این افراد بگویم اگر خدای نکرده ایران ضربه ببیند، که به نظر من نخواهد خورد. آنهایی که برای منفعت خودشان به این کشور میآیند، نه به خاطر شما میآیند نه برای دفاع از مردم. خیالتان راحت باشد، در روز سختی، تکیهگاه واقعی مردم همین جوانها، رزمندگان و خانوادههای شهدا هستند، نه شبکههای آنطرف آب. من بهعنوان یک ورزشکار ترجیح میدهم کنار مردم خودم بایستم تا اینکه نگران از دست دادن یک امتیاز خارجی باشم.
تسنیم: برخی میگویند ورزشکاران برای اهدای مدال یا اعلام موضع تحت فشار هستند. شما خودتان این فضا را چگونه تجربه کردهاید؟
صادقانه بگویم، من تحت هیچ فشاری برای اهدای مدالهایم نبودم و نیستم. کشور ما دیکتاتوری نیست که ما را مجبور کنند چه بگوییم و چه کسی را دوست داشته باشیم. من این تصمیمها را از سر اعتقاد و احساس مسئولیت میگیرم. به نظر من آنهایی تحت فشارند که سکوت کردهاند و از اربابشان در آمریکا میترسند که مبادا گرینکارت یا اقامتشان به خطر بیفتد. ما در کشور خودمان آزادی بیان داریم و من هم از این آزادی استفاده میکنم تا بگویم مدالم را به چه کسی تقدیم میکنم و چرا. رهبر عزیزمان، رؤسای قوا و مسئولان کشور این فضا را فراهم کردهاند که هر کس نظرش را بگوید و من هم به عنوان یک قهرمان ورزشی نظر خودم را اعلام میکنم.
تسنیم: شما به حضور مردم در میدانها هم اشاره کردهاید. از نگاه شما این حضور چه پیامی دارد؟
حضور مردم در میدانها برای من مثل یک مسابقه بزرگ است که تماشاگرها تا آخر پشت تیمشان ایستادهاند. وقتی میبینیم در شهرهای مختلف مردم در حمایت از کشور، نیروهای مسلح و جبهه مقاومت به میدان میآیند، پیامش این است که ملت پشت وطنشان هستند. بعضیها در دنیا حتی گفتهاند این حضورها «هوش مصنوعی» است، اما این حرفها از فشار و شکست میآید. حضور مردم واقعی است و به نظر من هر نفر از این مردم مثل یک موشک است؛ اگر جنگ شش ماه یا یک سال هم طول بکشد، این مردم میتوانند هر شب در میدان حاضر شوند و روحیه جبهه خودی را بالا نگه دارند.
تسنیم: شما در صحبتهایتان از شعار شخصی خودتان هم نام بردید. این شعار چیست و چرا برایتان مهم است؟
شعار مورد علاقه من این است: «نه سازش، نه تسلیم، نبرد با آمریکا» این را از دل حرفهای شهید سلیمانی میگیرم که میگفت: «یا پیروز میشویم یا شهید میشویم؛ شهادت هم خودش پیروزی است.» برای من به عنوان یک ورزشکار، این یعنی تا آخر مسیر مبارزه را ادامه بدهیم؛ چه در پیست دوومیدانی، چه در میدان دفاع از کشور. یا روی سکو میرویم و پرچم کشور را بالا میبریم یا اگر زمین خوردیم، با سربلندی دوباره بلند میشویم. این نگاه، هم در ورزش به من کمک کرده، هم در نگاهام به شرایط امروز.
تسنیم: در پایان اگر پیامی برای مسئولان و مردم دارید، بفرمایید.
پیام من به مسئولان این است که در همه قوا و نهادها با هم باشند؛ دولت، مجلس، نیروهای مسلح و سایر مسئولان باید یکپارچه عمل کنند. هر جا بین مسئولان اختلاف باشد، دشمن سوءاستفاده میکند و بدون شلیک حتی یک گلوله میتواند ضربه بزند. ما نباید اجازه دهیم تجربه برخی کشورها که بین نیروهای مسلح و مسئولانشان تفرقه افتاد، در ایران تکرار شود. مردم هم وقتی ببینند مسئولانشان متحد هستند، خودشان گوشبهفرمان و همراه خواهند بود.
به امید روزی که بتوانیم جشن پیروزی را در کنار هم بگیریم و من هم به عنوان یک ورزشکار، مدالهای بیشتری برای تقدیم به مردم و رزمندگان این سرزمین داشته باشم.
گفتوگو از: حاجیقربان قنبریخرم و سمیرا گمار
انتهای پیام/
نظرات کاربران