به گزارش خبرگزاری تسنیم از بابل، ورزشگاه آزادی بابل مجموعهای که برای دههها نه فقط یک فضای ورزشی، بلکه بخشی از حافظه جمعی شهر و نمادی از هویت ورزشی این شهرستان بوده این روزها در نقطهای حساس و سرنوشتساز قرار گرفته است؛ نقطهای میان «حفظ میراث ورزشی» و «فشارهای اقتصادی و تغییر کاربری». نام این ورزشگاه که مزین به نام جهانپهلوان امامعلی حبیبی است، برای بسیاری از شهروندان بابل یادآور نسلهایی از ورزشکاران، خاطرات مسابقات محلی، و شکلگیری استعدادهایی است که بعدها در سطح ملی درخشیدهاند. اما اکنون همین نماد قدیمی، در میانه کشمکشهای حقوقی، مدیریتی و اقتصادی، با پرسشهایی جدی درباره آینده خود مواجه شده است.
در ظاهر، مسئولان استانی و شهرستانی از جمله اداره ورزش و جوانان، فرمانداری و نمایندگان مجلس، بر یک نکته اتفاق نظر دارند: «حفظ کاربری ورزشی ورزشگاه آزادی». اما در لایههای زیرین ماجرا، همچنان ابهاماتی جدی درباره وضعیت مالکیت، نحوه واگذاری، نوع بهرهبرداری و حتی آینده سرمایهگذاری انجامشده در این مجموعه وجود دارد؛ ابهاماتی که باعث شده افکار عمومی با این پرسش مواجه شود که آیا این ورزشگاه تاریخی واقعاً در مسیر احیا قرار دارد یا در بزنگاهی آرام، به سمت تغییر کاربری تدریجی سوق داده میشود؟
از سوی دیگر، ورود بخش خصوصی و هزینههای قابل توجهی که طی سالهای اخیر برای بازسازی و نگهداری این مجموعه انجام شده، موضوع را پیچیدهتر کرده است. سرمایهگذار این مجموعه از قراردادهای بلندمدت، هزینههای میلیاردی و تعهدات اجرایی سخن میگوید و در مقابل، مدیریت دولتی از بازگشت مالکیت به نهادهای ورزشی و لزوم بازتعریف وضعیت حقوقی مجموعه خبر میدهد. این دو روایت، در کنار هم، تصویری چندلایه و گاه متناقض از سرنوشت یکی از قدیمیترین استادیومهای شمال کشور ترسیم میکند.
در این میان، آنچه بیش از همه نگرانیها را افزایش داده، تجربههای مشابه در کشور است؛ جایی که مجموعههای ورزشی به مرور زمان و تحت فشارهای مالی یا حقوقی، از کارکرد اصلی خود فاصله گرفته و به فضاهای تجاری یا چندمنظوره تبدیل شدهاند. همین مسئله باعث شده افکار عمومی بابل نسبت به هرگونه تغییر کاربری در حد احتمال واکنشی حساس و بعضاً انتقادی داشته باشد.
نکته مهمتر آن است که ورزشگاه آزادی بابل تنها یک زیرساخت ورزشی نیست؛ بلکه به تعبیر بسیاری از کارشناسان اجتماعی، یک «فضای امن شهری برای نسل جوان» محسوب میشود. حذف یا تضعیف چنین فضاهایی، در شهری که با چالشهای اجتماعی، کمبود زیرساختهای تفریحی و ورزشی و افزایش نیاز جوانان به فضاهای سالم مواجه است، میتواند پیامدهایی فراتر از یک تصمیم اداری یا اقتصادی داشته باشد.
مردم بابل بهشدت نگران از دست دادن این ورزشگاه هستند که به گفته برخی، اگر این اتفاق بیفتد، دیگر مکانی با دسترسی مناسب برای ورزش کودکان و نوجوانان در قلب شهر نخواهد بود. بسیاری از شهروندان و مسئولان محلی تأکید دارند که تخریب این ورزشگاه نهتنها بهعنوان یک تصمیم نادرست بلکه بهعنوان یک بیاحترامی به تاریخ ورزش بابل و یاد جهانپهلوان امامعلی حبیبی تلقی میشود.
از سوی دیگر، مسئله مالکیت و نحوه واگذاری این ورزشگاه نیز پیچیدگیهایی را بهوجود آورده است. طبق گفته برخی کارشناسان، این ملک که در ابتدا با نیت کاربری ورزشی به اداره تربیت بدنی واگذار شده بود، در حال حاضر با مشکلات حقوقی و اجرایی مواجه است. در حالی که برخی تلاش دارند تا این ورزشگاه را به یک پروژه تجاری تبدیل کنند، برخی مسئولان و فعالان محلی اعلام کردهاند که این مکان باید بهعنوان یک ورزشگاه باقی بماند و هیچگونه تغییر کاربری در آن صورت نگیرد.
با این حال، مدیریت و مسئولان مختلف در سطح شهرستان و استان از جمله فرماندار بابل، نماینده مردم بابل در مجلس و مسئولان اداره ورزش و جوانان، بر حفظ کاربری ورزشی این مکان تأکید کردهاند و وعده دادهاند که اجازه هیچگونه تغییرات غیرورزشی در این مکان نخواهند داد. اما در میان این وعدهها و مخالفات، پرسشهای زیادی درباره شفافیت تصمیمگیریها و نقش بازیگران مختلف در این موضوع مطرح است. در نهایت، این موضوع نهتنها به یک چالش حقوقی و مدیریتی برای مسئولان تبدیل شده بلکه تبدیل به یک مسئله حساس اجتماعی برای مردم بابل و جامعه ورزشی کشور گردیده است.
در این میان، ابهامها و نگرانیها درباره آینده ورزش در بابل و تأثیرات این تصمیمات بر ورزشکاران و جوانان در این شهرستان همچنان ادامه دارد و در صورتی که این مسئله بهدرستی مدیریت نشود، میتواند پیامدهای جبرانناپذیری بهدنبال داشته باشد.استادیوم آزادی تنها محل مناسب و امن برای ورزش جوانان است و تعطیلی یا تغییر کاربری آن میتواند آسیبهای اجتماعی جدی به وجود آورد. برخی پیشکسوتان ورزشی بابل در نامهای به وزارت ورزش و جوانان خواستار ورود جدی دولت به این موضوع شدهاند.
تعیینتکلیف مالکیت سالن ورزشی آزادی بابل
بریمانی، مدیرکل ورزش و جوانان مازندران، با اشاره به تعیینتکلیف مالکیت سالن ورزشی آزادی بابل اظهار کرد: این سالن قدیمی که با همت زندهیاد امامعلی حبیبی احداث شد و از یادگارهای ورزشی و فرهنگی شهرستان بابل به شمار میرود، در سالهای اخیر با چالشهایی در زمینه مالکیت مواجه بود. خوشبختانه با صدور رأی نهایی، مالکیت رسمی این سالن به ادارهکل ورزش و جوانان مازندران بازگشت.
وی با تأکید بر حفظ اصالت و کاربری ورزشی این مجموعه گفت: سالن آزادی بابل موقوفهای است که سالها میزبان ورزشکاران و برنامههای فرهنگی بوده است. بدهیهای گذشته پرداخت خواهد شد و هدف اصلی ما بازسازی، مقاومسازی و بهرهگیری مجدد از ظرفیتهای ورزشی و مردمی آن در چارچوب قانونی است.
مالکیت مجموعه آزادی به اداره ورزش بابل واگذار شد
یاسر ابراهیمزاده، رئیس اداره ورزش و جوانان بابل نیز درباره آخرین وضعیت این سالن گفت: با پیگیریهای جدی مسئولان شهری، فرمانداری و نمایندگان مردم، مالکیت مجموعه آزادی به اداره ورزش شهرستان واگذار شد و موضوع تغییر کاربری یا تخریب این بنا بهطور کامل از دستور کار خارج شد.
وی تأکید کرد: سالن آزادی همچنان بهعنوان یک مرکز ورزشی فعال در خدمت شهروندان بابلی باقی میماند و هیچگونه تغییر در ماهیت ورزشی آن انجام نخواهد شد.
استادیوم آزادی بابل نیازمند بهسازی است
مصطفی میرتبار، فرماندار بابل نیز با بیان اینکه 60 سال از احداث استادیوم آزادی بابل میگذرد، گفت: این بنا اگرچه همچنان پابرجاست اما نیازمند بهسازی است. عرصه و اعیان آن به همان شکل اولیه حفظ خواهد شد. مردم بابل خاطرات بسیاری از این مکان دارند و نگرانی آنان درباره سرنوشت آن کاملاً قابل درک است.
احمد فاطمی، نماینده مردم بابل در مجلس نیز با تأکید بر لزوم صیانت از این سازه تاریخی اظهار داشت: استادیوم آزادی برای بابلیها یادآور خاطرات متعدد ورزشی است و حفظ شکل فعلی آن بهعنوان میراث مردمی شهرستان، وخط قرمز بابلیها ضرورت دارد.
واکنش سرمایهگذار بخش خصوصی استادیوم آزادی
مهدی امیرسلیمانی، سرمایهگذار بخش خصوصی و مستاجر استادیوم آزادی بابل بیان کرد: در سال 1388 قراردادی یکساله با ادارهکل ورزش و جوانان مازندران بستم و طی سالهای بعد، هر سال از طریق مزایده رسمی در بهرهبرداری از آن مشارکت داشتم. در سال 1400 نیز طبق ماده 27، بازسازی این مجموعه زیر واحد فنی ومهندسی اداره کل در قالب مزایده واگذار شد که با مبلغ 2 میلیارد و 400 میلیون تومان برنده شدم.
وی ادامه داد: استادیوم آزادی که در سال 1341 بهعنوان دومین استادیوم کشور افتتاح شده بود، در فروردین 1401 با نظارت فنی اداره کل ورزش بازسازی شد. برای مقاومسازی، زیباسازی ظاهری، تعویض سیستمهای برق، گاز و آب، احداث سرویسهای بهداشتی و سنگکاری کف و دیوارهها بیش از 7 میلیارد تومان هزینه شخصی صرف شد.
این سرمایه گذاری با اشاره به شعار مسئولین در حمایت از سرمایه گذاران وگلایه در عدم اجرای این شعار تأکید کرد: بنده به عنوان دوستدار ورزش و سرمایهگذار از حرفهای مسئولین که هر روز یک حرف می زنند گلایه دارم.بنده در قرار داد رسمی این سالن را برای 23 سال اجاره کردم واکنون سه سال از آن قرار داد گذشته است.
زمین و تمام دارایی و مایملک خود را فروخته و در این سالن هزینه کردم و با تغییر این مکان تمام برنامه و زندگی من تحت شعاع قرار خواهد گرفت. از مسئولین تقاضا دارم این سالن به شکل و وضعیت فعلی باقی بماند.
یک کارشناس مطلع در امور اوقاف مجموعه نیز گفت: گرچه این ملک موقوفه است و اداره اوقاف بر آن نظارت دارد، اما بنا از پیش از انقلاب برای بهرهبرداری ورزشی در اختیار اداره تربیتبدنی قرار گرفته بود. متولی موقوفه طی 6 دهه گذشته همکاری نزدیکی با دستگاههای ورزشی داشته و تنها در دو دهه اخیر موضوع اجارهبها مطرح شده است.
انتهای پیام/
نظرات کاربران