به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، شب میلاد امام رضا علیهالسلام، حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلامالله علیها بهشت روی زمین است. از ساعتی پیش از اذان مغرب، موج جمعیت از دروازههای مختلف به سمت صحنهای نورانی روانه میشود.
گویی تمام کوچههای منتهی به حرم، رگهای یک قلب عظیم هستند که خون عشق را به سمت حرم مطهر میرانند. صحن ها دیگر جایی برای سوزن انداختن ندارند. زنان و مردان، کودکان روی دوش پدران و پیرمردانی که با عصا قدم برمیدارند، همگی در دریایی از نور سبز و گلدستههای طلایی گم شدهاند.
گلدستههای حرم تزیین شده و نورافکنها، صحن را به روز روشن تبدیل کرده است. مداحان مدیحهسرایی میکنند و صدای یاوران ولایت، طاقهای بلند حرم را میلرزاند. در این شلوغی اما نظم و آرامش خاصی جریان دارد؛ انگار هیچ کس نمیخواهد فریاد شادی دیگران را نادیده بگیرد. هر کس به اندازه وسعش، لبخند میزند، شیرینی به دست دیگران میدهد و اشک شوقاش را پنهان نمیکند.
اهتزاز پرچم ایران در هوای عطرآگین حرم
در این میان، نگاهها به پرچمهای سهرنگ ایران در دست زائران بیشتر از همیشه جلب میشود. پرچمهایی که با تصاویر حرم مطهر و گلدستههای زیبا تلفیق شدهاند. از نوجوانان پرشور گرفته تا خانوادههای منظم در صف های ورودی، همگی پرچم بر دوش دارند و فریاد «یا مهدی (عج) و لبیک یا خامنهای» سردادهاند. حرم حضرت معصومه (س)، این شب نه فقط سنگر عشق به اهل بیت، بلکه سنگر ارادت به خاک ایران است. در حالی که باد خنک شب، پرچمهای دستی را به اهتزاز درمیآورد، زائران با شور شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» سر میدهند و برای سلامتی امام خامنهای دعا میکنند از خدا میخواهند که به برکت میلاد امام رضا (ع)، این کشور و مردمش را از شر دشمنان حفظ کند. این تلفیق عشق به اهل بیت و عشق به میهن، صحنهای ناب و مثالزدنی را رقم زده که هر بینندهای را به تحسین وا میدارد.
روایت زائران؛ از دلتنگی تا دعای فرج
برای شنیدن نبض این شور، پای صحبت چند زائر نشستم. آقای رضایی، مرد پنجاه سالهای از تهران که پرچم بزرگی را روی دوش گرفته است، با چشمانی خیس میگوید: هر سال این شب را اینجا هستم. آدم بیاید ببیند مردم چقدر عاشق امام رضا(ع) و حضرت معصومه (س) هستند. ما پرچم ایران را دست گرفتیم تا بگوییم دشمنان بدانند، توی حرم هم که دعا میکنیم، اول دعا برای ایران و پیروزیاش است.
خانم حسینی، زائر جوان اهل اراک که به زیارت خواهر امام رئوف آمده، در میان ازدحام صحن امام رضا(ع) گفت: برای من، بودن در میلاد امام رضا(ع) در کنار حضرت معصومه(س) یعنی عشق دوچندان. اینجا خواهر و برادرند. دعا میکنم هر چه زودتر فرج آقا امام زمان (عج) برسد تا جهان از ظلم صهیونیستها و آمریکا نجات پیدا کند.
پسر ده سالهای به نام علی که پرچم کوچکی در دست دارد، مودبانه اجازه میخواهد و میگوید: برام دعا کنین بزرگ شوم دانشمند موشکی بشم. میخوام سرباز امام زمان (عج) بشم و توی قدس نماز بخونم. حرف علی با خنده و تکبیر حاضران همراه میشود.
در کنار ضریح، پیرزنی با چادر نماز گلگون، دست روی سینه میگذارد و نجوا میکند: «خدایا به حرمت برادر و خواهر، ایران عزیز رو از شر دشمنان حفظ کن. آبروی ما رو نبر، به خون شهدا».
قابهایی ویژه از حرم خواهر در شب میلاد برادر
در میان این خلوص و شلوغی، کند و کاو صحنهها بینهایت است؛ همسایهای که برای زائر مهمان نوازی میکند، کودکی که بادکنک «یا رضا(ع)» در دست دارد و شادی میکند، خادمی که بغض کرده و دارد چای توزیع میکند، و بالای سر همه، گنبد طلایی حضرت معصومه (س) که چون ماهی بر فراز این دریای خروشان میدرخشد.
میعادگاه عاشقان ایرانی با هر سلیقه و قشری، این شب زیر یک پرچم جمع شدهاند؛ پرچم سبز امامت و پرچم سهرنگ ایران. قابهای دوربین ها از جمعیتی مملو از شور و شعور ثبت میشود و دعای فرج دسته جمعی، آسمان مقدس قم را نورانیتر از همیشه میکند. آری، این جا حرم خواهر است، اما امشب، آغوشش چنان گرم است که گویی خود امام رئوف به دیدار عاشقانش آمده است. به امید روزی که این ولایت و این وطن، زیر سایه علم و رایت امام زمان (عج) به پیروزی نهایی مقابل جبهه کفر برسد. باشد که در نهایت، دعای مردم در این شب عزیز، به فتح نهایی و نابودی رژیم جعیل صهیونیستی منجر شود. اللهم عجل فرجهم.
انتهای پیام/
نظرات کاربران